P_f3nZ*666

ตอนประถม ..

อยากเป็นหมอเพราะใช้ชีวิตอยู่แต่ในโรงพยาบาล

มีคุณหมอ พี่พยาบาล และแม่ค้าขายส้มตำ -_-

มีแต่คุณหมอ ที่เค้าเรียกว่า "คุณ" หมอ ..

เลยคิดว่า เป็นคุณหมอน่าจะเท่กว่าอย่างอื่นล่ะมั้ง

ตอนมัธยม ..

อยากเป็นหมอเพราะเพื่อน ๆในห้องใครก็อยากเป็นหมอทั้งนั้น

อยากอยู่กับเพื่อนเดิม ๆ ที่รู้จักกันมา

ตอนเลือกคณะ ..

อยากเป็นหมอเพราะไม่รู้ว่าจะเป็นอะไรดี ก็เลยเลือก ๆ หมอไปซะเถอะ

ตอนนี้ ..

ตอนที่ได้เป็น นศพ ..

อยากเลิกเรียนหมอ เพราะรู้ตัวแล้วว่าชอบอะไร

แต่บัดซบจริง ๆ ที่ทำไม่ได้ !!!!

 สัญญาที่เซ็นไประบุว่าเราต้องจ่ายเงินจำนวนมากถ้าเลิกล้มกลางคัน

ประมาณว่า ถ้าต้องจ่ายก็คงจะล่มจมกันไปเลย ทำอาชีพอื่นไม่ได้แล้ว

ตลกดีนะ เห็นความฝันตัวเองอยู่ใกล้ ๆ แต่กลับเอื้อมมือไปคว้าไว้ไม่ได้

ถ้าเราเป็นหมอ ก็คงจะเป็นหมอโง่ ๆ ที่ไม่มีความรู้อะไรในหัว

และถึงตอนนี้ .. ถึงยังจะไม่ได้เป็นหมอ

ก็ยังรู้สึกเลยว่าตัวเองโง่ชะมัด

โง่ชะมัดที่เลือกเรียนหมอ

สำหรับรุ่นน้อง ถามใจตัวเองดี ๆ ก่อนที่จะเรียนอะไร

เรียนไปทำไม เรียนเพื่อนอะไรหรือเพื่อใครรึเปล่า

ไม่ได้บอกว่าอาชีพหมอมันลำบากกายเลยไม่อยากให้เรียน

นอนดึก ตื่นเช้า นอนเช้า ตื่นสาย ยืนทั้งวัน โดนด่า โดนฟ้อง

ไม่ใช่เรื่องใหญ๋เลย

ที่ใหญ่กว่านั้นก็คือการที่ต้องทนเป็นความฝันตัวเองหลุดลอยไป

ที่ต้องเสียไป .. อาจไม่ใช่แรงกาย เวลา หรืออื่นใด

สิ่งสำคัญที่สุดที่อาจต้องเสียไป ..

"ความฝัน"

ปอลอ.คะแนนมิดเทอมออกแล้วโว๊ยยย ได้ top5 จากข้างหลังทุกวิชา haha